Manşet

Reuters’ten Şam’ın SDG’ye operasyonunun arkaplanı haberi: “Suriye Paris’te İsrail’den Kürtleri entegrasyonu geciktirmeye teşvik etmeyi bırakmalarını istedi. Suriyeli yetkililer, SDG’nin kontrolündeki bazı bölgeleri geri almak için sınırlı bir operasyon önerdi. Bu öneriye herhangi bir itiraz gelmedi.” Görüşmedeki İsrail yetkili haberi yalanladı: “İsrail Suriye ordusunun Suriyeli Kürtlere yönelik saldırısını asla onaylamadı."

Bazen şu soruyu kendimize sormalıyız: Siyasetçi kalmak zorunda mıyız? Bu soru, “siyaseti terk edelim” çağrısı değil, siyasetin ölçüsünü hatırlatma çabasıdır. Çünkü siyaset, ahlaki bir imkan olmaktan çıkıp bir “varoluş garantisi”ne dönüştüğünde; insan, siyasetin içinde kaldığı için değil, siyasetin içinde kaldığını sandığı için kendini kaybeder.

Henüz yayınlanmayan röportajın tanıtım klibinde Erdoğan’a “Bilal'in hiç siyasi hırsı yok mu?" diye soruluyor. Program, “Peki, babasının halefi olacak mı?" anonsuyla duyuruldu.

Buca Belediyesi, Vali Rahmi Bey Mahallesi’nin ardından Buca Koop Mahallesi’nde de Çınarlar Buluşma Noktası’nı hizmete açtı. Merkez, ücretsiz sağlık kontrolleri ve kişisel bakım hizmetleriyle 60 yaş üstü vatandaşların hayatına dokunurken, sosyal etkileşimin de yeni adresi oldu. Buca Belediye Başkanı Mimar Görkem Duman, “Buca’da hiçbir çınarımız kendini kimsesiz hissetmeyecek” dedi.

Bundan sonra Türkiye, kendi sürecini kurtarmaya bakmalı. Bunun için de acil olarak kendi vatandaşı olan Kürtlerle konuşan liderlere ihtiyacımız var. Şu anda esas olarak Türkiye’deki Kürtlerin ülkeye bağlılık hissinin tazelenmesi gerekiyor. Bunun için çok fazla duygusal yatırım yaptıkları Suriye’de Kürtlerin haklarının garantisi olacağını gür sesle söyleyen bir Ankara’yı duymak isteyeceklerdir. Her şeyin askeri ve istihbari çözümü yok. Rojava ve SDG deneyimi bunun en son örneği oldu. Devlet yönetme sanatının temeli rıza kazanmaktır. Ankara’da herkes bunu birbirine hatırlatsa iyi olur.