Beiranvand, Lor eyaletinin Khorramabad bölgesinde, sürülerine otlak bulmak için sürekli yer değiştiren Kürt göçebe bir ailede dünyaya geldi. Ailenin en büyük çocuğu olarak küçük yaştan çalıştı; ilk işi çobanlıktı. Boş vakitlerinde futbol ve taş atmaya dayalı yerel bir oyun olan “Dal Paran” oynuyordu — yıllar sonra meşhur uzun atışlarının temelini atan bir alışkanlık.
Forvet olarak başladığı futbolda kaleye geçişi tesadüftü: takımın kalecisi sakatlanınca kaleye geçti ve yaptığı kurtarış orada kalmasına yetti. Ancak kaleci olma kararına babası sert karşı çıktı. Futbolu meslek saymayan babasının, oğlunun eldivenlerini ve kıyafetlerini yırttığını, zaman zaman çıplak ellerle oynamak zorunda kaldığını anlatıyor Beiranvand.
Genç kaleci 12 yaşında evden kaçıp Tahran’a gitti. Ne parası ne kalacak yeri vardı; kentin yoksul göçmenlerinin toplandığı Azadi Kulesi çevresinde, hatta antrenman yaptığı kulübün kapısında geceledi. Bir sabah uyandığında insanların onu dilenci sanıp yanına bıraktığı bozuk paraları bulduğunu, o parayla uzun süredir ilk kez doğru düzgün kahvaltı yaptığını söylüyor. Geçinmek ve başını sokacak bir yer bulmak için bir terzi atölyesinde, bir pizzacıda, sokak temizliğinde çalıştı; 1,94’lük boyu sayesinde bir oto yıkamacıda SUV yıkama uzmanı oldu. Bu dönemde İran efsanesi Ali Daei aracını yıkatmaya geldiğinde arkadaşları ona yardım istemesini söyledi, ama Beiranvand utancından konuşamadı — kendi yolunu kendi açmayı seçti.
Sonunda 2011’de Naft Tehran’da profesyonel debüsünü yaptı. Yükselişi hızlı oldu: takımı ligde üçüncülüğe ve tarihinde ilk kez AFC Şampiyonlar Ligi’ne taşıdı, ardından Persepolis’e geçti. Burada 2017’de 718 dakika gol yememe rekoru kırdı, üst üste Altın Eldiven ödülleri kazandı ve 2019’da İran’ın Yılın Futbolcusu seçildi. Çocukluğunun taş atma oyunu da onu uluslararası üne kavuşturdu: rakip sahaya fırlattığı toplarla başlattığı ataklar dikkat çekti ve 2016’da Güney Kore’ye karşı yaptığı 61 metrelik atışla Guinness rekoruna girdi (ikinci rekoru da 78 metrelik bir vuruşla geldi).
Beiranvand 2015’ten beri İran’ın bir numaralı kalecisi. 2018 Dünya Kupası’nda Portekiz’le 1-1 biten maçta Cristiano Ronaldo’nun penaltısını kurtararak hafızalara kazındı. 2022 Dünya Kupası’nda da kalede başladı, ancak İngiltere maçında bir çarpışmanın ardından sağlık müdahalesine rağmen oyuna devam edememiş, sahadan ayrılmak zorunda kalmıştı.
Bugün: Beiranvand, 33 yaşında ve kariyerinin üçüncü Dünya Kupası’nda. Avrupa’da Belçika (Royal Antwerp) ve Portekiz (Boavista) maceralarının ardından İran’a döndü; 2024’te Tractor’a katılıp 2024-25 sezonunda lig şampiyonluğu yaşadı. Milli takımdaki tecrübesi 86 maça ulaştı. 2026 turnuvasında da formda: 21 Haziran’da Los Angeles’ta Belçika ile oynanan maçta yedi kurtarış yaparak 0-0’lık beraberliği getirdi ve maçın adamı seçildi.
İran, ilk maçta Yeni Zelanda ile 2-2 berabere kaldıktan sonra iki maçta da yenilgi görmeden G Grubu’nda ikinci sırada yer aldı; grubun kaderi 26 Haziran’da Seattle’da oynanacak Mısır maçında belli olacak — ilk ikiye girmek son 32 turuna yetecek.
Bir zamanlar kulüp kapısında uyuyan çoban çocuğu için yolculuk, kendi deyişiyle, hiç bitmiyor: “Hayallerime ulaşmak için çok zorluk çektim ama onları unutmaya hiç niyetim yok; çünkü beni bugünkü insan onlar yaptı.”
Yazıyı beğendiysen, patronumuz olur musun?
Evet, çok ciddi bir teklif bu. Patronumuz yok. Sahibimiz kar amacı gütmeyen bir dernek. Bizi okuyorsan, memnunsan ve devam etmesini istiyorsan, artık boş olan patron koltuğuna geçmen lazım.
Serbestiyet; Türkiye'nin gri alanı. Siyah ve beyazlar içinde bu gri alanı korumalıyız. Herkese bir gün gri alanlar lazım olur.