Takımdan altı futbolcu ve bir teknik ekip çalışanı, turnuva sırasında Avustralya’da sığınma talebinde bulunmuştu. Bunun ardından beş futbolcu kararını değiştirerek takımla birlikte ülkeye döndü. İki oyuncu ise Avustralya’da kaldı.
Tahran’ın merkezindeki Veliasr Meydanı’nda düzenlenen törende binlerce kişi İran bayraklarıyla futbolcuları karşıladı.
https://twitter.com/paddolat/status/2034693322405498968?s=46
Meydana “Benim seçimim, benim vatanım” yazılı büyük bir pankart asıldı. Futbolcuların, milli formaları ve başörtüleriyle İran bayrağını selamladığı görseller de tören alanına yerleştirildi.
İran Futbol Federasyonu Başkanı Mehdi Taj törende yaptığı konuşmada, “Kesin olan şu ki bu sporcular vatana, bayrağa, lidere ve devrime bağlıdır” dedi.
İran hükümet sözcüsü Fatemeh Mohajerani de takım üyelerine hitaben, “Bütün İran sizi bekliyordu, İran’a hoş geldiniz” ifadelerini kullandı.
Karşılama töreninde, futbolcuların İran bayrağına bağlılık mesajı verdiği yapay zekâ üretimi büyük görseller de ekrana yansıtıldı.
Turnuvanın ilk maçından önce İran milli marşı çalınırken sessiz kalan takım, ülke içinde sert eleştirilerin hedefi olmuştu. Devlet televizyonunda oyuncular için “savaş zamanı hainleri” ifadesi kullanılmıştı. Takım daha sonraki maçlarda marşı söyledi.
Dönen futbolculardan biri, Avustralya’da dönüş öncesi polis tarafından ayrı bir odaya alındığını ve kendisine İran’a dönmek isteyip istemediğinin tekrar tekrar sorulduğunu anlattı.
https://twitter.com/aryjeay/status/2034726014312656999?s=46
Futbolcu yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Pasaportlarımızı kontrol ettiklerinde hepimizi tek tek bir polis memuruyla odaya aldılar. İlk başta elimi tutup götürdüklerinde biraz korktum ama kendi kendime ‘Tamam’ dedim. Sonra oturduk, birkaç kapıdan geçtik, bir odaya girdik ve ben oturdum. Güvenlik görevlisi telefonda birini aradı. Sonra yine aynı şeyi sormak istediklerini anladım: ‘Geri dönerseniz durum böyle, ülkeniz savaşta’ gibi şeyler söylüyorlardı.
Bir sürü çok garip soru sordular. Sanki benim ‘Hayır, bilmiyorum, dönmekten emin değilim’ dememi bekliyorlardı. Aynı tür soruları tekrar tekrar sordular. Sonra bana ‘Aileni aramak ister misin? İstersen şimdi onlarla konuşup kalıp kalmayacağına karar verebilirsin’ dedi. Bunu söyler söylemez çevirmene dönüp, ‘Ona söyleyin, kalmak istemiyorum’ dedim.
Kalmak isteyen zaten kalmıştır. Soruların geri kalanını okumasına bile izin vermedim. Sadece ‘İran’a dönmek istiyorum’ dedim. O anda içime kötü bir his çöktü, biraz korktum çünkü gerçekten İran’a dönmek istiyordum. Ailemin yanına, memleketime dönmek istiyordum.”
İranlı futbol yetkilisi Farideh Shojaei ise Avustralya’da oyunculara “ev, araba, para, profesyonel kulüplerle sözleşme ve insani vize” teklif edildiğini öne sürdü. Shojaei, takım üyelerinin “milli kimliklerini her şeyin üstünde tuttuklarını” söyledi.
Öte yandan yurtdışındaki aktivistler, sığınma başvurularını geri çeken futbolcuların ailelerine İran’da baskı yapıldığını savunuyor. Sürgünde yaşayan eski İranlı futbolcu Shiva Amini, güvenlik birimlerinin aileleri tehdit ettiğini ve bu nedenle bazı oyuncuların geri dönmek zorunda kaldığını öne sürdü:
“Rejim ailelerini tehdit etmeye başladı, adeta ailelerini rehin aldı. Bu yüzden iltica başvurularını geri çekmek zorunda kaldılar”
Reuters, bu baskı iddialarını aktardı ancak bağımsız biçimde doğrulanamadığını da not etti.
Yazıyı beğendiysen, patronumuz olur musun?
Evet, çok ciddi bir teklif bu. Patronumuz yok. Sahibimiz kar amacı gütmeyen bir dernek. Bizi okuyorsan, memnunsan ve devam etmesini istiyorsan, artık boş olan patron koltuğuna geçmen lazım.
Serbestiyet; Türkiye'nin gri alanı. Siyah ve beyazlar içinde bu gri alanı korumalıyız. Herkese bir gün gri alanlar lazım olur.
