Üç kilo sucuk, beş kilo salça, bir bidon asma yaprağı

Önümde 11 Kasım 2026 tarihli bir ifade tutanağı var. Suçlama, Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanun’a muhalefet.

Şüpheli, Ahmet Erkan Yiğitsözlü. 1975 Adana doğumlu. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi mezunu. 2014-2016 arasında Anadolu Ajansı’nın Osmaniye temsilcisiydi. 2016’da KHK ile görevinden ihraç edildi. O tarihten beri serbest gazetecilik yapıyor, sekiz yıldır KHK TV adlı YouTube kanalının editörü.

Ahmet Erkan Bey, bu ifadenin ardından tutuklandı. Osmaniye 2. Sulh Ceza Hâkimliği 12 Kasım 2026’da, kendisiyle birlikte mali müşavir Servet Topuz ve gazeteci Tuba Demir’in de tutuklanmasına karar verdi.
Şimdi tutanakta kendisine sorulanlara bakalım.

Üç kilo kabak çekirdeği karşılığında gönderdiği 330 lira. Beş kilo domates salçası ve bir bidon asma yaprağı için gönderdiği 1.550 lira. Üç kilo sucuk için 1.000 lira. Sucuk ve pastırma için 3.000 lira. Açıklama hanesine “afiyet olsun” yazarak gönderdiği 500 lira.

Kızının eğitim koçuna ödediği danışmanlık ücreti. İlaç reçetesi için hekime ödediği 1.000 lira.
Şubat 2023’te, açıklama hanesinde “depremzedeler için”, “deprem mağduriyeti için”, “deprem yardımı” yazan havaleler.

Oğlu er olarak askerlik yaparken 15 Temmuz gecesi kışlasından çıktığı için cezaevine giren, Keşan’da yoksulluk içinde yaşayan bir anneye ulaştırılan yardım. O anne, kendisinden sesini duyurmasını istemiş. Gazeteci röportaja gitmiş, yaşadığı koşulları görmüş ve göstermiş. Aynı dosyada bu kadın da şüpheli, ifadesi alınmış.
Bütün bu işlemler, bir terörizmin finansmanı soruşturmasının ifade tutanağında yer alıyor.

Peki neden?

Tutanağın cevabı açık. Parayı alan kişilerin kendileri ya da yakınları hakkında KHK ya da adli işlem kaydı var. Kabak çekirdeği satıcısında o bile yok; tutanağa göre onun hanesine yazılan, 2025’te Pakistan’a gitmiş olması.
Dikkat edin, kaydın parayı alanda olması bile gerekmiyor; yakınında olması yetiyor. Muayene bedelinin ödendiği kişinin kendisi hakkında kayıt yok, anne ve babası hakkında var. Afyon’daki sucukçunun kendisi hakkında kayıt yok, eşi hakkında var. Bir başka kalemde kayıt yine kişide değil, eşinde.

Bir soruşturmada bu kayıtların araştırılması başka, suç kastının kanıtı sayılması başkadır. Para gönderilen kişinin veya yakınının adli geçmişi, gönderenin kendi fiili ve kastı hakkında delilin yerini tutmaz. Tutanakta bu kayıtlar ayrıntılarıyla sıralanırken, alışverişlerin neden örgütsel bir işlem sayıldığı açıklanmıyor. İnsan, satın aldığı sucuğun hesabını verirken satıcının ailesi hakkındaki kayıtlarla karşı karşıya kalıyor.

Gazetecilik gelirleri de dosyada

Gelir kalemleri de aynı mantıkla işlenmiş. Google Ireland üzerinden yatan YouTube reklam gelirleri “kaynağı belirsiz yurtdışı transferi” olarak kayda geçmiş. 2023 ile 2026 arasındaki tutar 893 bin lirayı aşıyor. Gazeteci bunların yayınlarından elde ettiği, vergisi otomatik kesilen reklam gelirleri olduğunu açıklıyor. Paranın hangi şirketten ve hangi iş karşılığında geldiği belli; kaynağın neden hâlâ belirsiz sayıldığı belli değil.

Meta ödemeleri de sorgulanıyor. Euronews’e gönderdiği haberlerin, deprem bölgesinde bir ay çalışarak yaptığı çekimlerin karşılığı da. İçerik üreticilerini destekleyen Evrim Ağacı platformundan gelen yirmi iki bin liralık ödeme de dosyada, yirmi iki destekçisiyle birlikte.
Patreon ve YouTube kanalına katılma yoluyla gelen abonelik gelirleri de sorgulanıyor. Bunlar bağımsız gazeteciliğin yaygın finansman yolları.

Dosyada bir ayrıntı daha var. Yiğitsözlü’nün ifadesine göre, MASAK’ın 2022’de terör bağlantısı bulunduğu yönünde ödeme kuruluşuna yaptığı bildirim üzerine Payoneer kartı iptal edilmiş, Patreon üzerinden biriken gelirine erişimi engellenmiş. Böylece bugün suçlamaya konu edilen yayın gelirlerinin bir bölümüne erişimi, dört yıl önce de kesilmiş.
Müdafii tutanağa şu itirazı düşmüş: Aynı ölçüt uygulanacaksa, aynı modelle çalışan bütün gazeteciler hakkında da dava açılması gerekir. Ayrımı açıklayan somut delil yoksa suç şüphesini doğuran, gelirin niteliği değil, gazetecinin kimliği olur.

Dosyada bir de Avrupa Birliği destekleri var. Avrupa Demokrasi Vakfı’ndan alınan proje fonu ve AB’nin Sivil Düşün programından alınan destek de sorgulanıyor. Kaynağı belli, hangi proje için verildiği açıklanabilen bu desteklerin terörizmin finansmanıyla ne ilgisi olduğuna dair tek satır yok.

Suç tarihi: 15 Temmuz 2016

Tutuklama müzekkeresinde isnat edilen suç, 6415 sayılı Kanun’un 4/1. maddesine muhalefet olarak yazılmış. Suç tarihi hanesinde ise tek bir tarih var: 15/07/2016.
Oysa incelediğim ifade tutanağında hesabı sorulan işlemlerin en eskisi 2019 tarihli. Alışverişler 2021 ile 2024 arasında, deprem havaleleri Şubat 2023’te, yayın gelirleri ise 2019 sonrasında. Tutanakta 15 Temmuz 2016 günü işlendiği ileri sürülen bir finansman fiili gösterilmiyor.
Müzekkeredeki 15 Temmuz tarihi, darbe teşebbüsüne gönderme yapıyor.

Fakat burada soruşturulan suç terörizmin finansmanı; hesabı sorulan işlemler ise yıllar sonrasına ait. Bu işlemlerle darbe teşebbüsü arasında nasıl bir bağ kurulduğu açıklanmıyor. Darbe teşebbüsünün tarihini suç tarihi hanesine yazmak, sonraki yıllarda yapılan alışverişlerin ve yardımların neden suç sayıldığını açıklamaz. Ceza sorumluluğu, tarihsel bir olayın ağırlığına yaslanılarak değil, kişinin kendi fiili ve kastı ortaya konularak belirlenir.

Ceza hukukunun sınırı nerede?

6415 sayılı Kanun’un 4. maddesi, belirli bir terör eylemiyle ilişki kurulmasa da terörizmin finansmanını cezalandırır. Ancak bunun için fonun, Kanun’un 3. maddesinde sayılan fiillerin gerçekleştirilmesinde kullanılması amacıyla veya kullanılacağını bilerek ve isteyerek sağlanması gerekir. Kanun, belirli bir eylemle bağlantı aramaktan vazgeçerken suç kastını ortaya koyma zorunluluğundan vazgeçmez.

Soruşturmanın dayandığı iddia, tutuklu ve hükümlülerle ailelerinin örgüt içi bağını sürdürmek için fon sağlanması. Ancak ailelerle dayanışmak ile örgütün devamını sağlamak aynı şey değildir. Bu ayrımı yapabilmek için para akışına bakalım.

Dosyayı yalnızca salça ve sucuk üzerinden okumak elbette eksik olur. İfade tutanağındaki sorular birlikte okunduğunda, gazetecilik gelirleriyle yardım faaliyetlerinin bir fon toplama ve dağıtma düzeninin parçaları olarak ele alındığı anlaşılıyor.

Toplama ayağında, çoğunluğu yurtdışı numaralardan oluşan bir mesajlaşma grubunda kanala bağış çağrısı yapılması ve platformlardan gelen abonelik gelirleri var. Aktarma ayağında, Keşan’daki annenin hesap numarasının üçüncü bir kişiye iletilmesi ve ardından yurtdışından o hesaba para gelmesi var. Dağıtma ayağında, zekât dağıtımına ilişkin mesajlar ve bunların içinde cezaevindeki birinin eşine ulaşılmasına dair bir cümle var.

Tutanaktaki sorulardan çıkarabildiğim iddialar bunlar. Öyleyse asıl meseleye gelelim: Bu para akışının örgütsel amaç taşıdığını gösteren somut olgu nedir?
6415 sayılı Kanun’un 3. maddesi, atıf yoluyla Terörle

Mücadele Kanunu’nun 3. ve 4. maddelerindeki suçları da kapsar. Silahlı örgüt üyeliği de bunların arasındadır. Ancak bundan, örgüt mensubu olduğu kabul edilen bir kişiye veya ailesine gönderilen her paranın örgütü finanse ettiği sonucu çıkamaz.

Aksi kabul edilirse sonuç şu olur: Hakkında kesinleşmiş mahkûmiyet bulunan bir kişiye uzatılan her el, onun suçunun finansmanı sayılabilir. Oysa cezasını çeken bir insanın ailesinin geçinmesine yardım etmek bir suç değildir. Böyle bir yorum, suç ve ceza içeren hükümlerin kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamayacağı kuralını yok sayar.

Zincirin ucunda Keşan’da yoksul bir anne, cezaevindeki bir adamın eşi, dul bir hala, işsiz bir akraba var. İncelediğim tutanakta, bu kişilere yapılan yardımların geçim ihtiyaçlarını karşılamak dışında örgütsel bir amaç taşıdığını gösteren somut bir olgu da ortaya konulmuyor.

Aynı sorular, ikinci dosya

İfade tutanağında, kullanılan dijital materyale Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2022 tarihli soruşturmasında el konulduğu belirtiliyor. Yiğitsözlü, hâkimlikteki savunmasında önceki dosyasının hâlen Yargıtay’da olduğunu, o yargılamada cevapladığı soruların yeniden karşısına çıkarıldığını söylüyor. Müdafii de önceki ağır ceza mahkemesi dosyasındaki soruların bu soruşturmada yeniden ithama konu edildiğini zapta geçirmiş.

Aynı materyalin başka bir soruşturmada kullanılması tek başına aynı fiilden yeniden yargılama anlamına gelmez. Ancak önceki dosya Yargıtay’da derdest iken aynı fiiller üzerinden ikinci bir soruşturma yürütülüyorsa, bu kez hangi farklı fiilin soruşturulduğu gösterilmek zorundadır. Aksi hâlde kişi aynı işlemler nedeniyle tekrar tekrar soruşturulma tehdidi altında kalır.

Müdafii, hâkimlikteki savunmasında kanalın hâlen açık olduğunu ve videolarında hukuka aykırı yayın tespit edilmediğini de belirtiyor. Bu savunmaya rağmen, yayın gelirlerinin hangi somut olgular nedeniyle terörizmin finansmanı sayıldığı kararda açıklanmıyor. Gazeteciliğin nasıl finanse edildiği sorgulanabilir; ancak abonelik ve reklam gelirlerinin suçla bağlantısı gösterilmeden bir gazeteci tutuklanamaz. İfade özgürlüğü yalnızca yayına erişimi değil, o yayını sürdürebilmeyi de korur.

Tutuklama

Soruşturmanın yürütülüşü de ayrıca sorgulanmalıdır. Müdafiin beyanına göre üç yılı aşkın süredir devam eden bir soruşturmada, ifadeye çağırmak yerine neden gözaltına başvuruldu? Bu aşamada gözaltını gerekli kılan hangi yeni olgu ortaya çıktı? Yirmi dört saatlik avukatla görüşme kısıtlamasının ve dosyaya erişimi sınırlayan kararın gerekçeleri savunmaya bildirilmiş değil.

Aramada, şüpheli olmayan eşinin dizüstü bilgisayarına ve kızının tabletine de el konulmuş. Çocukların servis ücretini karşılamak için babaannelerinin verdiği para da el konulan dövizler arasında.

Tutuklama kararının gerekçesi ise şu kalemlerden ibaret: şüphelilerin beyanları, MASAK raporları, hesap hareketleri, mevcut delil durumu. Ardından suçun CMK’nın 100/3. maddesindeki katalogda yer aldığı ve tutuklama nedeninin kanun gereği var sayıldığı belirtiliyor.

Oysa kanun, tutuklama için somut delillere dayanan kuvvetli suç şüphesi arıyor. Bir suçun katalogda bulunması, bu şüphenin her kişi bakımından ortaya konulması zorunluluğunu ortadan kaldırmaz.

Kararda MASAK raporları ve hesap hareketleri sıralanıyor; fakat hangi işlemin, hangi şüpheli bakımından, neden suç delili sayıldığı açıklanmıyor. Adli kontrolün yetersiz kalacağı söyleniyor; ancak hangi riskin doğacağı söylenmiyor. Üç kişinin farklı işlemleri ve savunmaları, tek bir gerekçe paragrafıyla geçiştiriliyor. “Ayrı ayrı tutuklanmalarına” deniliyor; ayrı ayrı değerlendirme yapılmıyor.

Tuba Demir, annesinin bu hafta böbrek nakli olacağını ve bakımını kendisinin üstleneceğini söylüyor. Müdafii de başka refakat edecek kimsenin bulunmadığını belirtiyor. Bunlar hâkimin önünde dile getiriliyor. Ancak tutuklama gerekçesinde, bu koşulların adli kontrolle birlikte neden değerlendirilemeyeceğine ilişkin tek bir açıklama yok.

Mali müşavir Servet Topuz’un müdafii ise şunu zapta geçirmiş: “KHK ile ihraç edilen insanlar bugün toplumun bir parçasıdır ve esnaflık yapmaktadırlar, dolayısıyla herhangi bir marketten, manavdan, kasaptan yaptığımız alışveriş bu kişilerden olabilir, biz burada suç işleme kastıyla hareket etmeyiz, sadece ihtiyacımız olan şeyi alırız.”

Müdafiinin beyanına göre yaklaşık yüz yirmi mükellefinden ellisi KHK’lı olan mali müşavir de tutuklandı. Hesap hareketlerinin mesleki faaliyetinden kaynaklandığı yönündeki savunmasının neden yeterli görülmediği, tutuklama gerekçesinde açıklanmıyor.

Sorgu zaptında Ahmet Erkan Yiğitsözlü’nün şu sözleri de var: “Ben terörizmi finanse edecek kadar zengin bir insan değilim. Ne aile fertlerim ne de ben lokantada dahi yemek yemekte güçlük çeken insanlarız. Ne şekilde terörizmi finanse ettiğimi anlayamıyorum.”

Yiğitsözlü benzer gerekçelerle bugüne kadar yaklaşık on beş kez gözaltına alınmış. Müdafii, her çağrıldığında kendisinin ifadeye gittiğini belirtiyor. Şimdi neden kaçacağının düşünüldüğü kararda açıklanmıyor. MASAK raporları ve banka kayıtları makamların elinde; kullanılan dijital materyale 2022’de el konulmuş. Hangi delile nasıl müdahale edebileceği de gösterilmiyor. Bu koşullarda tutuklama, henüz hüküm verilmeden uygulanan bir cezaya dönüşüyor.

Çember nereye kadar genişler?

Bu dosyanın asıl anlamı, artık kanıksadığımız şu genişlemede. Suç kurgusu üyelikten finansmana, oradan para gönderene, alışveriş yapana, yardım edene ve bunların yakınlarına kadar uzatılıyor. Böylece hakkında işlem yapılmış yüz binlerce haneyle kurulan her ilişki suç şüphesine dönüşebiliyor. Bir çocuğun ilacının parası, bir deprem havalesi, bir kavanoz salça.

Gündelik hayatın kendisi suç şüphesi altında kalıyor.
Caydırıcılık burada yan etki değil, amacın kendisi. Yıllardır hayatlarını yeniden kurmaya çalışan insanlar, ekmeğini kazanırken bile korksun isteniyor.

Bir şeyi de kayda geçirelim. Türkiye’nin gri listeden çıkarıldığı 28 Haziran 2024 tarihli FATF açıklamasında, yerine getirilen taahhütler arasında sivil toplum kuruluşlarının denetiminde yaptırımların orantılı olması ve bağış toplama gibi meşru faaliyetlerin engellenmemesi veya caydırılmaması da sayılıyor.

Türkiye’den bu güvenceleri sürdürmesi isteniyor. Dışarıya meşru yardımlaşmayı koruyacağı güvencesi veren devlet, içeride bir deprem yardımını, muayene ücretini ve gıda alışverişini terör finansmanı şüphesiyle sorguluyor.

Elimdeki tutanak, verilen güvenceyle uygulama arasındaki uçurumu gösteriyor.
Suç şüphesinin kişinin kendi fiilinden koparılıp geçimini sağladığı, alışveriş yaptığı ve dayanıştığı insanlarla ilişkilerine kadar uzandığı bir ülkede, kimse kendini güvende saymamalı.

Zaten kim sayıyor ki?