Rüzgâr kayayı sarmış, okşamış,Kaya bu okşamalarla kendinden geçmiş,“Gün bu gün, bunu bekledim hep” demişVe yerinden kopup kanatlanacak olmuş;Ama, “Yoo, demiş rüzgâr,Yo, bana bağlanma sakın!Benim doğam geçip gitmek,Seninki yerinde durmak;Benimki çığırmak, mırıldanmak,Seninki susup dinlemek;Ben zaman gibi hafifim,Sen kader gibi ağır…”14 Temmuz 2008 / ‘Çiçek, Böcek Kitabı’‘ŞİİR VE HAKİKAT’ağacın kökleriyle topraktan,dallarıyla yıldızlardan aldıklarına benzeruğultulu, fısıltılı şeyler alıyoruz senden;sen uykularımızın dibinde çağıldayan dere!sen rüyalarımızın mimarisi!akşamın kederi, gecenin sırrı,sabahın güvercin ürkekliği!sen, derilerimizin altına, sinirlerimizin ucuna,kemiklerimiz tozuna yazılan kader!sen ruhumuzun en uzak yıldızlarınakanımızın koşturduğu haber!gözün göremediklerini görüyoruz sende,düşüncenin erişemediklerini;saf erincin çıkardığı sesi duyuyoruz bir de,parmakların gezinirken arp gibiyalnız bir kalbin üzerinde.12 Aralık 2005 / ‘Yürekte Bekletilen Şarkılar’
Yazıyı beğendiysen, patronumuz olur musun?
Evet, çok ciddi bir teklif bu. Patronumuz yok. Sahibimiz kar amacı gütmeyen bir dernek. Bizi okuyorsan, memnunsan ve devam etmesini istiyorsan, artık boş olan patron koltuğuna geçmen lazım.
Serbestiyet; Türkiye'nin gri alanı. Siyah ve beyazlar içinde bu gri alanı korumalıyız. Herkese bir gün gri alanlar lazım olur.
