Anasayfa / Yazarlar / Şiir: Dokuzuncu çocuk

Şiir: Dokuzuncu çocuk

ve ağlıyor, ağlıyor gece gündüz / hem, sözün tufanıyla boğuşan / hayırsız oğlu için, hem de, Cüdi dağına / ömür boyu bir türlü varamayan / şiir sefinesi için.

 

dokuz çocuğum var;

otistik onların ilki.

 

binlerce, binlerce yıl yaşlı doğdu, İsa’dan,

ve doğar doğmaz gençleşmeye başladı,

doğar doğmaz konuşmaya başladı,

İsa gibi.

 

ama aklı karmakarışık hep,

bazen kendisini Nuh nebi,

beni de, gemiye binmeyen, o

haylaz, hayta ve asi

oğlu sanıyor, Nuh Nebi’nin.

 

ve ağlıyor, ağlıyor gece gündüz

hem, sözün tufanıyla boğuşan

hayırsız oğlu için,

hem de, Cüdi dağına

ömür boyu bir türlü varamayan

şiir sefinesi için.

 

                   onu öyle görünce

                   ben de ağlıyorum hep, 

hem kendime, hem de

onun aklından geçen

ama benim içimde

Cüdi mi, başkası mı,

konacağı dağı bir türlü bulamayan

Nuh’un güvercinine…

 

27 Mayıs 2012

 

 

 

Yazıyı beğendiysen, patronumuz olur musun?

Evet, çok ciddi bir teklif bu. Patronumuz yok. Sahibimiz kar amacı gütmeyen bir dernek. Bizi okuyorsan, memnunsan ve devam etmesini istiyorsan, artık boş olan patron koltuğuna geçmen lazım.

Serbestiyet; Türkiye'nin gri alanı. Siyah ve beyazlar içinde bu gri alanı korumalıyız. Herkese bir gün gri alanlar lazım olur.

Bu Sayfayı Paylaşın