Yazarlar

Bir tek Beşiktaş Başkanı Fikret Orman’ın yaptığı konuşma bir ufka sahip olduğu izlenimi verdi; ‘’Futbolu güzelleştirdiğimiz takdirde futbol ekonomisi büyüyecek. 18 Süper Lig kulübü ortaklaşa büyürse bir yere gelebiliriz. Kulüp başkanlarının şahsi egoları da kulüplere zarar vermeye başladı. Harcanan paralar halkın parası; doğru ve iyi kullanmak gerek…’’

Türkiye’ye dışarıdan bakanlar bu olumlu tabloyu ‘satın almakta’ zorlanıyorlar ve söylediğim üzere hiç de haksız değiller. Bunun nedeni biri ekonomik diğeri siyasi iki spekülasyonun zihinleri bulandırması. Ekonomi alanındaki spekülasyon Merkez Bankası’nın muhtemel bir başkanlık sisteminde daha edilgen veya bağımlı bir rol oynayacağına dair söylentilerin dolaşması. Siyaset alanındaki dedikodu ise AKP’nin küçük partileri baraj altında bırakacak bir erken seçime gitmesi.

Bu meselenin AKP’liler tarafından konuşulup tartışılması ve sonucun toplum tarafından görünür olması gerekiyor. Aksi halde ülkenin en önemli reform adımı birtakım oportünistlere rehin verilmiş olur ve yeterince konuşma fırsatı bulamadığı için belki görmediği sanılan Türkiye toplumu da önüne konulacak öneriye ‘evet’ demeyebilir.

Obama, koltuğa oturduğunda ikili bir Kürt stratejisi belirledi. Güney Kürdistan ile Türkiye’nin düşman iki yapı olmaktan çıkarılması için ekonomik menfaat birliği teşvik edildi. Türkiye açısından, Kürt sorunu demokrasi ve PKK başlıkları altında ayrıştırıldı. Strateji Suriye müdahalesi ile dramatik bir şekilde değişti. Çünkü beklenti ve çıkarlar karşı karşıya geldi. Kürt stratejisi güncellendi. Bu güncelleme kıyametin habercisi oldu.

Barzani yönetimi, referandum kartıyla bağımsızlık fikrinin dışarıda da olgunlaşmasını ve ilan için lazım gelen zeminin oluşmasını arzuluyor. Lakin önlerinde uzun bir yol ve aşılması gereken zorluklar var.