Yazarlar

Türkiye genelinde PKK’ye sempati ile bakan aktif, mobilize, sayıları 50-100 bin arasında değişen bir kitle var. Bu siyasal kitle içe kapalıdır, cemaat özellikleri taşır. Ağır bir bedel ödemiştir. İç devre iletişimleri, dayanışma motivasyonları güçlüdür. Kandil’in ruh halini genelde bu kitle belirler. PKK karar verirken halka değil kendisi için sokaklara çıkan aşırı politize olmuş bu kitleye baktı. Bu kitleyi halk olarak okudu. Kitlenin aşırı motiveli bir aktivite içine girmesini Kürt halkında yaşanan ortak bir duygu olarak yorumladı.

PKK, ilan ettiği ‘devrimci halk savaşı’na Kürtlerin kitlesel olarak katılacağını ummuştu, fakat olmadı. Bu tecrübe, onun da ötesinde böyle bir şeyin hiçbir zaman olmayabileceğini ima ediyorsa, bundan sonra n’olmak ihtimali var?

Türk milliyetçiliğinin erken dönem Türkçü varyantında Türklük başat unsurdur. İşte, tam bu noktada ismi geçen aydınların modern ve seküler bir milliyetçi damardan beslendikleri olgusu ortaya çıkar.

Duygu ile yaşıttık. Bir dönem aynı gazetede çalıştık, aynı odaları paylaştık. Kadın meselesinde, ezberlerimizi bozmuştu. Sevginin, aşkın, erkek egemen kültüre direnişin simgesiydi.

Gençler tarihini bilmek zorunda, bu dünyanın gidişatında özne olarak inisiyatif almak istiyorlarsa tabii. Yoksa tarihlerimiz sadece maruz kalmanın tarihi olmaya mahkum.