Nuh’a yeni bir gemi

 

hayattan daha küçük ve yalın,

ama kesinlikle sahici,

tek katlı ve bahçeli

bir sanatım oluncaya kadar

şair kalmak istiyorum,

senin kayranla, Tanrı’ım!

 

ve kazmayla, kürekle değil,

kurşun kalemle

bir kuyu açmak bahçesinde o evin,

bir tas su, iki avuç kiraz

ya da vişne sunmak için

yoldan gelip geçene…

 

böyle böyle küçültüp hayatımı,

incelte, arındıra, yücelte

yaşlılık-yalnızlık sanatımı,

iyi örneklerinden onun,

içine beni, ney’imi, kavalımı,

ağız armonikamı,

 

bir de müziği, şiiri seven,

ve sevdiğim insanların içine girebilen

iyi huylu cinlerin, perilerin,

kuşkusuz, meleklerin sığabildiği

yeni bir gemi yapmak istiyorum Nuh’a

bahçedeki küçük marangozhanemde…

 

7 Şubat 2013

‘Yaşlılık Sanatı, Yalnızlık Sanatı’

Önceki İçerikPKK’ye Kürt Andıyla karşı çıkmak
Sonraki İçerikAna muhalefetsiz iktidar arayışı