Yazarlar

Fatih Akın ve John Lennon, aynı mesajı veriyorlardı: Yaratıcılık, özgürleşme mücadelelerinin tercihe bağlı bir tarafı ve destekçisi değil; bizatıhi kendisi olarak keskin bir biçimidir. Biri müzik diğeri sinema endüstrisi çarkları içinden seslenen bu iki adam böyle başa çıkmışlar sosyal yaşamın bunaltıcı baskılarıyla, böyle özgürleşmişler; yaratıcılıkla kazandıklarını özgürlük için kullanmamış, yaratıcı olurken özgürleşmişler. ”Geleceği düşünmek” konulu 3. Uuslararası Antalya Mimarlık Bienali de alenen yaratıcılığa çağrı mesajı taşıyordu.

Sahiden araya girip silaha, şiddete net biçimde karşı çıkacak bir aydınlığa ihtiyacımız var. PKK’ya çözüm sürecinde sınır dışına çekilmeyi konuşurken “niye silah bırakıyorsun, daha hiçbir şey almadan” diye akıl vermiş insan hakları profesörlerinden barış elçisi olmaz çünkü.

Yeni bir “iç savaş” senaryosu hazırlayan örgüt, terörü Güneydoğu’dan büyük şehirlere taşımayı planlıyor. Kandil, uzun süredir kendi kamplarında eğittiği sol örgütleri de kullanarak metropollerde yeni saldırı dalgası başlatmayı hedefliyor.

Bu yazımda AB üyesi ülkelerde olmaması gereken “otoriter sapma” sorunları üzerinde odaklanmaya çalışacağım. Yukarıda belirttiğim gibi, bugün gündemde olduğu için Polonya’dan başlayacağım ama faturayı sadece bu ülkeye kesmek de doğru değil. AB içinde giderek güçlenen bir “daha az demokrasi” eğilimi var...

Diyarbakır'ın derinliklerine dalınca, mesela namaz vakti Ulu Cami'de, çarşıda pazarda, kapı önünde oturup sohbet eden kadınlarla sokakta oynayan çocuklar arasında Kürtçeyi duymaya başlamıştım. Dilin yapısını, semantiğini daha çok hangi harflere yaslandığını merak ediyordum. Dengbej dinleme fırsatı son gün doğunca dönüş yolculuğunu ertelemeyi tercih ettim, bir daha ya kısmet olur ya olmaz.