Yazarlar

Bu sağ partiler ve kitleleri konu iktidar olunca kolayca bir araya geliyorlar. Dün üç parti olarak duruyorlardı; bugün benzer bir ittifak tek parti altında birleşti. Bunun incelenmesi benim kapasitemi biraz aşar. Ama yıllardır politikanın içinde olan biri olarak, “inandırıcı ve özgürlükçü muhalefet odaklarının oluşmadığı” ülkelerde buna benzer süreçlerin yaşandığını biliyorum.

Bölgedeki bir arkadaşıma "Kürtler neticeyi belirlediler" mesajını attığımda, onun karşılığı şu oldu: "Evet, toplumun vicdanı böyledir. HDP'ye kırmızı kart. Barış istiyoruz. Zulüm kimden gelirse gelsin karşı durulmalıydı. Öyle de yapıldı."

Yerel seçimlerden sonra benzer bir girizgâh ile başlayıp, şöyle demiştim: “Eğer kabullenme aşamasına geldiyseniz gelin konuşalım. Küfretmeden, yaftalamadan, suçlamadan. Sakin sakin konuşalım.

Türkiye’nin son on beş yılının temel siyasi gerçekliği budur. Dolayısıyla aslında bütün seçimler birer ‘AKP referandumu’ anlamına sahip.

Değişimlerin ne zaman olup bittiğini, özellikle de içindeyken, sonradan geriye dönüp seyretmeye şans bulamadığımızda süzebilmemiz zor oluyor.