Ben yokum, beni karıştırmayın

Akıl ve selüloz karışımıHamurdan yoğrulmuş kafalarınız;Oturmuş vıdı vıdı vıdı vıdı konuşuyorsunuz,Mezarlarınızı dillerinizle kazıyorsunuz,Dillerinizle yalıyorsunuz mezar taşlarınızı,Alıyorsunuz, satıyorsunuzKurtlarını, böceklerini birbirinizin.Söze nereden başladınız?Ne zaman başladınız?Babalarınızın sulbünde mi?Analarınızın karnında mı?Konuşuyorsunuz, konuşuyorsunuz,konuşuyorsunuz…Ve bir gün o asık yüzlü melekPerçemlerinizden tutuncaya kadar daBesbelli, konuşacaksınız, konuşacaksınız,konuşacaksınız…Ama ben yokum, beni karıştırmayın!Kulaklarımı balçıkla sıvadım ben,Kafamın çatlaklarını,Kalbimin deliklerini tıkadım şiirleSizin kuramlarınıza, söylemlerinize.Vıdı vıdı vıdı vıdı vıdı…Bunca lafı, nerden buluyorsunuz?Bunca vakti kimden çalıyorsunuz?Aman ne çok şey biliyorsunuz!Aman ne çok şey biliyorsunuz!Teninize düşecek kurtlardan çok,Beyninizi yiyecek kurtlardan çok, kabirde!Kesiyorsunuz, biçiyorsunuz,Liflerine ayırıyorsunuz sözü,Yalanıyla, gerçeğiyle çiğnemedenyutuyorsunuz sonraVe kusuyorsunuzSindiremediklerinizi, önümüze.Yeter ama yeter, ölüler için de, diriler için de!Ayıp, çünkü bakın, Tanrı konuşmak içinSizin susmanızı bekliyor.‘Yoksullar İçin Tezler’ Kitabı

Önceki İçerikAcının aritmetiği olur mu?
Sonraki İçerikTarihçi(lik) refleksi ve 1915