Parkta oturan adam

 

bu adam, bu parkta,

bu bankın üzerinde

üç gündür öyle put gibi oturuyor

ve kimse farkında değil bunun,

Tanrı da oralı değil sanki.

 

kimse, olayı niye o kadar

büyüttüğünü sormuyor ona,

kimse, “evet, hepimiz hatalıydık,

ama ben ne yapabilirdim

tek başıma?” demiyor.

 

adamsa, yemiyor, içmiyor,

uyumuyor.

üç gündür orada,

o bankın üzerine oturmuş,

kendini kazıp duruyor,

 

kendini söküp takıyor,

kendini bozup yapıyor,

ama olmuyor,

olmuyor,

olmuyor!

 

12 Mayıs 2011

 

Yalnızlar yalnızı

 

bütün o çekilmez taşkınlıkların,

şairce, meczupça sabuklamaların senin,

içinden geldiği gibi ortaya dökülen

bütün o kap kaçak gürültüsü,

is, duman ve kül püskürtüleri…

 

bak, bunlarla uğraşmazsan,

buların önünü almazsan eğer,

yanında yakınında

kimse kalmayacak, kimse,

hiç kimse, bu gidişle…

 

ne insan, ne cin, ne melek,

ne de yalnızların mürebbisi,

yalnızların, delilerin,

şairlerin mürebbisi

ve yalnızlar yalnızı Yüce Tanrı.

 

7 Aralık 2010