Varlığın halleri

Bir bulut da olabilirdim,

Bir rüzgâr da pekâla,

Bir ağaç da, bir karınca da…

Ama insan oldum, insan,

Ve fazladan, ozan…

Bu iyi mi, kötü mü?

Dönüp dönüp bunu soruyorum

Son günlerde kendime

 

Ve doyamıyorum düşünmeye

Bulut olup gezinmenin tadını

Dünyanın bu ucundan

Ve gözü göklerde dolaşan

Bir ozanın gözünden,

Dünyanın taa öteki ucuna,

Gözü göklerde dolaşan

Bir başka ozanın yüreğine…

 

Doyamıyorum düşünmeye

Ağaç olup salınmanın tadını

Dönen dervişler gibi,

Sabah rüzgârıyla yola koyulup,

Akşam rüzgârıyla, taa

Gecenin diplerine…

Sonra dallarında meyvelerle dönmeye,

Sakalarla, serçelerle, bahçedeki yerime.

 

Doyamıyorum, doyamıyorum,

Doyamıyorum düşünmeye, hele,

Bir karınca olmayı

Ve koşturup durmayı o kılıkta,

Koklamayı, tatmayı

Zerre kadar küçük parçalara,

Kıldan ince yollara, öykülere bölünmüş

Dünyalara, zamanlara sığmayan

Hallerini, Varlığın…

 

8 Aralık 2015

‘Yüreğe Yapılan Dövme’ Kitabı