Benim anlayışıma göre bir toplum hem mizahı eleştirebilecek olgunluğa hem de mizahçıyı tutuklatmayacak özgüvene sahip olmalıdır. İnandığım kitap da bence böyle bir Müslüman toplum öngörüyor: “Âyetlerimiz hakkında ileri geri konuşanları gördüğünde, onlar başka bir söze geçinceye kadar onlardan uzak dur...” 6-Enam 68

Yakalanan kişinin kolluk kuvvetlerine karşı fiziksel ve durdurulması zor bir mukavemet göstermesi, kendine veya çevreye ağır zarar verme eğiliminde olması durumunda ters kelepçe, geçici ve orantılı bir "son çare" olarak uygulanabilir. Bir diğer hayati kural ise şudur: Ters kelepçe bir cezalandırma aracı olamaz. Bir kişiyi aşağılamak, teşhir etmek, cezalandırmak veya ona acı çektirerek iradesini kırmak amacıyla asla ters kelepçe takılamaz.

Demirtaş on yıldır içerde ve halkla irtibatı asgari düzeyde. Ancak bu menfi şartlara rağmen, Demirtaş siyasi karizmasını kaybetmedi. Halkın ona gösterdiği teveccühte herhangi bir eksilme yaşanmadı. Aksine halk ona reva görülenleri haksız ve hukuksuz buldu, mağduriyetine üzüldü. Cezaevi döneminde Demirtaş hem demlendi hem de siyasal meşruiyetini perçinledi.